3 min · 2026-10-23
Kiedy wybrać kadr poziomy, a kiedy pionowy na pustą ścianę?
Wybór orientacji obrazu zależy od geometrii ściany. Sprawdź, kiedy sprawdzi się kadr poziomy, a kiedy pionowy oraz jak dobrać właściwe proporcje.
Wybieraj kadr poziomy na ściany szersze niż wyższe, a kadr pionowy na wąskie filary, przestrzenie między oknami oraz korytarze o wysokich sufitach. Obraz powinien powtarzać dominujące linie otaczającej go przestrzeni. Dopasowanie orientacji dzieła do geometrii ściany pozwala zachować równowagę wizualną bez optycznego przeciążania czy nienaturalnego ściskania wnętrza.
Na szerokiej ścianie nad sofą o długości 200–240 cm lub nad komodą najlepiej sprawdza się pojedynczy kadr poziomy o szerokości 100–140 cm, czyli odpowiadający 60–75% szerokości mebla. Alternatywą dla pojedynczego poziomu jest zestaw dwóch lub trzech mniejszych kadrów pionowych (na przykład 50×70 cm każdy), powieszonych w równych odstępach 5–8 cm.
Kadr pionowy, na przykład 70×100 cm, jest niezastąpiony tam, gdzie szerokość wolnej płaszczyzny nie przekracza 120–150 cm, a wysokość sufitu wynosi 260 cm lub więcej. Format pionowy prowadzi wzrok w górę, optycznie podwyższając pomieszczenie. Środek kompozycji powinien znajdować się na wysokości około 145 cm od podłogi.
W gall.art każdy motyw możesz zamówić jako plakat na bawełnianym papierze w drewnianej ramie z drewna ayous lub jako bawełniane płótno naciągnięte na sosnowy blejtram, dopasowując układ do dokładnych wymiarów swojej ściany.